ตอนที่4::JoB....Site

อ่าาา มาต่ิอกันเลย เพิ่งทำงานเสร็จเหนื่อยมากๆๆๆ หลังจาก สอบผ่านเริ่มทำงานมาได้ประมาณ หนึ่งอาทิตย์แระจะมาเล่าความเคลื่อนไหวต่างๆๆนานาที่เกิดขึ้น โฮะๆ ที่ทำงานต่างๆๆมีดังนี้

HIlton

Best western(Iwo jima)

COncord

Post pentagon จะเล่าแต่ละที่ล่ะ

ฮิลตันยังไม่เคยไป ฮ๋าๆๆๆ

COncord ยังไม่ได้ไป

Post pentagon ที่นี้โอเคน่ะชอบๆๆ คือที่ที่เราทำงานอ่ะ ไปทำในโรงแรมคือไปเฝ้าสระว่ายน้ำในโรงแรม วันที่ไปเพนตาก่อนก็ขึ้นรถสาย A7 น่ะ(รึเปล่าว่ะ) นั่งสายเดียวไปลงที่ Pentagon metro Station เลย ที่นี้ค่อนข้างดีน่ะเรื่องรถบัส เล่าก่อนดีกว่าคือตั้งแต่มาวันแรกแล้ว รถบัสที่นี้จะตรงเวลามากๆๆๆ และกพอถึงป้ายไหนหรือ เขตไหนจะขึ้นโ๙ว์เลย ไฮโซมากๆๆ และสังเกตเวลาจะข้ามถนนน่ะ เขาก็จะ้องจอดก่อน ที่เมืองไทยถ้าทำแบบนี้ได้น่ะสุดอยอดดดดด โฮะๆๆๆๆ ขนาดมันก่อนวิ่งตัดหน้า มันยังหยุดตั้งไกลให้ไปก่อน โฮะๆๆ ไม่รู้ว่าตูลองเชิงเอิ๊กๆๆๆ และก็ metrorial รถไฟใต้ดินสะดวกมากๆๆนั่งง่ายไม่หลง แต่เคยตกมาแล้วโฮะๆๆๆ สาเหตุที่ตกเพราะ มั่วแต่ไปดูคอนเสิต เลยพลาดรถไป เพราะ metrorail จะปิดตอนเที่ยงคืน วันนั้นได้กลับ Taxi แพงมากมาย เฮ้อ...อ่ะเขาเรื่องที่ post pentagon น่ะ จะเป็นอ่าาโรงแรมที่ด้านข้างๆๆจะมีร้านอาหารเต็ฒไปหมดเลยมีร้านอาหารไทยด้วย ชื่อว่า Thaiphoon ยังไม่เคยลองชิม ข้างๆๆกับจะเป็ฯร้านอาหารต่างที่ น่าสนใจคือข้างหลังจากเป็ฯ Fashion mall Best buy ว๊าวววววชอบมากๆๆๆโดยเฉพาะที่เบสบายน่ะ เจอ Xbox play2 3 มีหมดสุดยอดออกก่อนเมืองไทยอีกเยอะๆๆของถูกเยอะมากๆๆๆๆเลย น่าสนใจมากกกก อยากได้ xbox โหะๆๆๆ และก็ที่ Fashion plaza เจอร้านอาหารไทยด้วยอ่ะอยากกินมากมาย หุๆๆๆ อ่ะนอกเรื่องทำงานที่เพนตากอนโณว์ สบายๆๆสระน้ำที่นี้สวยดี

Best Western

สระว่ายน้ำแม่มดโหะๆๆๆ ได้ทำที่นี้เยอะสุดที่ตั้งว่าสระว่ายน้ำแม่มดอ่ะเหรอ เพราะเหมือนมันร้างไง แขกที่มาว่ายน้ำสระนี้เรื่งอมากฉิบหายเลยอิอิ เด่วเล่าให้ฟังว่าเกิดไรขึ้นนน ก็คือสระที่นี้อยู่ในโรงแรม Best western Iwo jima หรือฮิโรจิมานั้นเอง ญี่ปุ่นมากฮ่าๆๆอยู่ใกล้ๆกับอาร์ลิงตันเลย สระทีนี้ ไม่ค่อยโอเท่ากับสระอื่นๆๆ แขกมาส่วนใหญ่เรื่องมาก น้ำอุ่นไหม ไม่อุ่นฉันไม่ลง อ้าวเวร โห่ๆๆ ไม่ลงเรื่องของแกซิ อิอิ เพราะที่นี้่อนข้างเย็น Air heater ก็เสีย สลด วันนี้ฝรั่งมามันบ่นว่าหนาวๆๆนักใช่ไหม ได้เลยจัดให้ ต้มไปเลยฮ๋าๆๆอ่ะล้อเล่นต้องปรับอุณหภูมิ ขึ้นซะสูงเลย อ่อวันนี้เจอป้าคนหนึ่งเป็ฯ housekeeping ที่ best western แกใจดีมากเลยเข้ามาคุยด้วยถามว่ามาจากไหน อารัยยังไง แกเฟรรี้มาก แกจะคอยเอาผ้าเช็ดตัวของแขกมาเติมให้เสมอๆๆ แกบอก nice to know u ฮ๋าๆๆ yes yes mee too. คืออแกเดินมาถามว่าไม่อยากกินชา กาแฟเหรอ คือสามารถกินได้หมดที่ fornt dest เดินไปกินได้เลย อยากอุ่นอะไรก็เอาให้แก แกจะอุ่นให้ ดีจัง ตอนแรกแกถามชื่อบอกว่าวูดดี้ แกงง ออกเสียงอู้ดดี้ อ่าวกำอู๊ดๆๆ มันหมูนะ้ป้าโฮะๆๆๆๆ จากนั้นแกก็บอกว่าแกอ่ะชื่อ TINA มาทำงานตั้งแต่หกโฒงเช้า ดูท่าทางแกเหนื่อยมากๆๆเลยนั่งคุยกัยแก หอบๆๆอยู่เลย แกบอกว่าแกเหนื่อย ก็เลยอาสาบอกถุงใส่ผ้าที่จะหอบไปซักช่วยแก แกก็บอก thank you thank you อ่าาาที่นี้ก็โอเครน่ะ ทั้งวีคนี้คงได้ทำที่นี้วันนี้ก็นังบัสสองต่อกับมาที่พัก ซึ้งก็คือ Southern tower ทำงานวันนี้ 11am-7pm ก็กับมาถึงบ้านประมาณ สองทุ่มครึ่ง นั่งรถแถว Ballton สวยๆๆมากเลย ตึกเยอะน่ะ แต่ไม่มีคนบรรยากาศหนาวๆๆ ฝนตกนิดหนึ่ง ฟังเพลงไทยเลยเหงามากเลย เมื่อวานนังรอรถ นั่งฟังเพลง ความคิด โอ้วว คิดถึงบ้านอิอิ กลางคืน ballton ถนนเส้นไหนไม่รู้สวยๆๆมีไฟประดับด้วยเต็มหมดเลยเออวันนี้โตรหนาวใส่รองเท้า แตะไปทำงานโฮะๆๆ เก่งมาก ตอนรอรถกลับมีฝรั่งคนหนึ่งมาถามว่า ยูเห็ฯรถยี่สิบสองเอไหม เออตกลงกรูเห็ฯไหมว่ะถามตัวเอง โอ โน ร ดอน ซี ฮ่าๆๆๆ เพราะยังไม่เห็น ที่ ballton มี Metrorail Station เออวันก่อนขึ้นรถผิดด้วยเวรกำ มันเป็ฯวันเวย์ สลด ต้องรออีกคัน กว่าจะต่อ เกือบตกรถซะแร้วตู แต่ที่นี้สะดวกน่ะ เมืองหลวงงรถเยอะ ตอนนี้อยากไปดู CHerry blosson festival ในดีซีมากมาย ที่ดีซีมีต้นซากุระด้วย สมัยญี่ปุ่นเอามาให้ดีซี อยากได้ๆๆๆ อาทิตย์หน้าเอง เด่วไปๆๆๆๆ อือน่ะอ่าาไว้แค่นี้ก่อนน่ะ อ่านแล้วคอมเม้นให้ด้วยเน้ออออ เพื่อนบราซิลกลับมาแล้ว อ่ะ ไว้เด่วค่อยมาเล่าต่อน่ะ หิวๆๆๆ

ตอนที่3::20 มีนาคม 2009::

20 มีนาคม 2009

อิอิ ตื่นๆๆๆเช้าแล้ววว

วันนี้ supervisor พาไปดูที่ทำงานซึ่งมีทั้งหมดสามที่ เป็นโรมแรม คือต้องไปเป็นไลฟ์การ์ดที่โรงแรม อิอิ ก็ไปดูว่าต้องทำอะไรยังไงบ้าง ซึ่งไซต์งานเนี่ยมีอยู่ในเขตวอชิงตันดีซีด้วย ขับรถว่อนนเลยวันนี้ อ่อ ลืมไปนายจ้างเอารถยนต์ไว้ให้ใช้ด้วยอิอิ พอไปดูเสร็จก็กลับมาที่พักอีกครัง ที่นี้ต้องไปว่ายน้ำอีกที่ตอนเย็น ไปถึงตอนก็ไปเจออาจารย์ชื่อ ซีบร้า เป็นคนที่บราซิลลี้มาก หน้าคล้ายวิล สมิธเลย เอิ๊กๆๆๆ เขาชอบคนไทย เวลาทำอะไรชอบถามว่าภาษาไทยพูดว่ายังไง อิิอิ พวกเราไปถึงวันแรก เขามาสวัสดีครับเลย เอิ๊กๆ จากนั้นก็มาดูวิดีโอสอนเทรน ซึ่งจากนั้น zebra ก็บอกว่า มาสอบอีกครั้งพรุ่งนี้เช้า จากนั้นพวกเราก็กลับๆๆกันอ่อ คนที่พาเป็นนั้นเป็นนายจ้างผู้หญิง แกเป็นคนอารมดี พาเราขับรถไปซื้อของด้วย พอดีหมอนไม่พอก็ต้องไซื้อหมอนที่ไหนแล้วจำไม่ได้ อิอิ จากนั้นซืิ้อของเสร็จ ก็กลับมาหอพักรุ่งเช้าต้องไปกันเองงงง สำหรับคืนนนเหนื่อยแย้วววพอแค่นี้ก่อนเน้อออออ

21 มีนาคม 2009

ตื่นเช้า อ๊ากกกจาทันไหนเนี่ย นายจ้างให้เราไปกันเอง เพราะพวกเราไม่มีใครมีใบขับขี่สากลเลยรู้แบบนี้ทำมาดีก่า เง้อออ เอิ๊กๆๆๆ จากนั้นพวกเราจึงตัดสินใจกันว่าจะขับรถยนต์ไปกันเพราะมันจาไม่ทันแล้วววว เฮ้ยยยยขึ้นๆๆๆอ๊ากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ ต้องไปถึงแปดโฒงครึ่ง แต่แต่แต่ ปรากฏว่าไปถึงสิบโมงฮ่าๆๆๆๆๆ เพราะว่าพากันหลงทางซึ่งเส้นทางในดีซีมันวกวนมากกกกก ซับซ้อน ถนนเยอะมาก แต่บรรยากาศที่นี้ดีมาก และเป็ฯเมืองที่น่าอยู่และสวยมากๆ จากนั้น zebra ก็ไม่ว่าอะไรซึ่งเขาใจดีๆๆมากๆๆ ทั้งวันเราก็เทรนกัน สอบว่ายน้ำก็ผ่านๆกัน เสร็จสิ้นไปอีกวัน

22 มีนาคม เย้ๆๆๆ สอบการ์ดผ่านเรียร้อยแล้ว ผ่านทุกคนเลย ครสอนดีมาก ครูสอบคนหนึ่งเป็นคนคล้ายๆๆคนจีนเลยอ่ะอ้วนๆ หน้าตาโหดๆแต่โคตรใจดีๆทุกคนในสระใจดี เพื่อนที่มาสอบด้วยกันก็เริ่มสนิทกันเฟรนรี้มากๆๆๆ มีมาแกล้งพวกเรามาเล่นด้วย สนุกดีๆๆ คืนนี้เหนื่อยกันมากกกกก เพราะพรุ่งนี้ตองไปทำงานกันแย้ววววววเอิ๊กๆๆๆๆๆ เหนื่อยยยยยยย

ตอนที่2::ถึงแอลเอ

ถึงแอลเอแล้ว

โย่วๆๆๆ ชเ้าตรู่ๆๆถึงแอลเอแล้ว ตื่นเต้นๆๆๆๆ รู้สึกว่าจะบินผ่านชิคาโกก่อน จากนั้น ก็ถึงแอลเอ ตอนสิบโมงเช้า บ้านเมืองเป็นระเบียบกว้างใหญ่มาก เครื่องก็แลนดิ้งลง แอร้ยยยยยยยยยยยยยยย เรียบร้อย เข้าไปตมที่แอลเอไม่ค่อยโหดนะผ่านง่ายมาก พี่ๆๆ ผ่านกันทุกคนที่มาาด้วยย พอดีเดินออกมาแล้ว ตม เดินตามมา เขาลืมเอา ใบตรวจขอนให้ เราก็ งง เอิ๊กๆ ก็เดินตามเอามาให้ จากนั้นก็ไปรอตรวจ คนที่หนึ่ง ตรวจ สองตรวจ สามตรวจ พอถึงคนญี่ปุ่นตรวจกลับไใม่ผ่านอ้าวเวร เอิ๊กๆๆๆ พอถึงคิวเราาแล้วตื่นเต้น เดินเข้าไป ok thank you อ้าว แม่งไม่ตรวจไรเลย ผ่านเฉยๆๆ เอิ๊กๆๆๆ จากนั้นก็เดินไป terminal 7 Domestic เพื่อนต่อเครื่องจำเป็นต้องแยกกับพี่ๆๆเขาแล้ว อ่าาา เราก็แยกกัน ถึงเวลาต้องลุย แล้ว อิอิ ต้องรออีก สี่ทุ่ม ก็คือ สิบสอง ชม โอ้ววก็อดเราจะทำไรดีเนี่ย ก็เอาโฯ๊๖บุคออกมาเซ็คสิ เอ้ยยยยยยย เล่นได้ คุยกับเพื่อนที่ มก่อน อ่าๆๆๆ อิอิ ถึงแอลเอแล้ว จากนั้นแบตจาหมดหาที่ชาร์ต คือไวเลสไม่ใช้ของสนามบินแอลเออ่ะ เป็ฯของโรงแรม ก็เล่นไปสักพัก ห้าโฒงเย็นขึ้นมานั่งเล่นบนเทอมินอล เจอกลุ่มเด็กไทยมาเวิคเยอะมกกก ประมาณ ยี่สิบคนได้ เรามาคนเดียวิอิอิ จากนั้น ลากกระเป๋าใบใหญ่มากๆๆๆๆไปมาเรื่อยเปื่อยๆๆอิอิ คือต้องโหลดกระเป๋าใหม่ด้วย เวรกำจิงๆ อ่าเช็คอินแย้วจาขึ้นเครื่องเดินเล่นๆๆไปเรื่อยเปื่อยๆไปขึ้นเกตที่ 66 ไปยังเมรี่แลนด์รัฐแห่งแม่มด อากาศเริ่มเย็นๆ เครื่องนี้เต็มไปด้วยเด็กนักเรียนจากบอติมอร์ที่มาทัศนะศึกษา อ่าาาขึ้นเครื่อง take off นั่งฟังเพลงต่อๆๆๆๆ ไม่มี keep holding on แระฮ่าๆๆๆๆ ไปไป นั่งติดหน้าต่าง มองๆๆๆ ผ่านไปแต่ละรัฐแต่ดายที่เป็นตอนกลางคืนมองไม่เห็ฯวิวอะไรเลยอ่ะ ไฟล์นี้ไม่มีอาหารใดๆๆทั้งสิ้นเพราะเป็นไฟล์ในประเทศ อ่าาาจานั่งไปมาหลับๆๆตื่นๆเอ่ะ เราก็นึกว่ายังไม่นึกพอนักบินประกาศ landing baltimore อ้าวไมไวงี้ล่ะ คือบอลติมอร์จะเร็วมากกว่าฝั่งแอลเอสองชั่วโมงงง จาแลนดิ้งแล้วเดินออกเก็บกระเป๋าแครรี่ออน ลงจากเครื่อง อากาศแรกที่สัมผัส หนาวววมากๆๆๆโอ้วกอดจากนั้นเดินไปรอรับกระเป๋า กับฝรั่งทั้งหลาย รวมทั้งนักเรียนที่มาทัศนะศึกษาด้วย อิอิ หลังจากนั้นก็เดินสำรวจๆๆๆสนามบินนี้ไม่ค่อยใหญ่เท่าแอลเอน่ะ เท่าที่ดู ก็เดินหาพี่อีกคนหนึ่งที่จะมารอที่บอลติมอร์คือมาถึงก่อนแล้ว เดินหาแล้วอ้าวหายไปไหนๆๆเจอแล้วเย้ๆๆอ่า เดินหาพี่อีกกลุ่มไม่เจอป่ะ งั้นไปเลย ออกมาขึ้นรถบัส ไปเทอมินอลไปขึ้น Amtrak ซึ่งเป็นรถไฟในเมกา รวดเร็วและสะดวกมาก รอคันแรกอ้าวไม่ใช่ๆๆๆ คันสองไม่ใช่ๆๆคันสาม เออไปๆๆ รถนี้บริการฟรีด้วยจิ อิอิ ดีจัง จากนั้นก็ไปซื้อตั๋วรอขึ้นแอมแทรค ตอนแรกขึ้นผิดฝั่งไปถามฝรั่งข้างๆๆเฮ้ยย มันอยู่ฝั้งโน้นๆๆๆ เวรกำ ลงลิฟใต้ดินไปขึ้นอีกฝั่ง บรรยากาศข้างนอกเย็นๆๆมากก หนาวๆๆ วิวสวยดีมาก จากนั้นก็ขึ้นแอมแทรคไปลง Union station ซึ่งเป็นขนส่งของดีซีเลยก็ว่าได้ พอถึงแล้วอ่าาลง เวรแล้วตูจาไปต่อไหนละเนี่ยเอางี้ เขาลงไปหมด เข้าเมืองตาหลิ่วต้องหลิวตามอิอิ จากนั้นก็เดินตามขึ้นมาถึงทางแยกลงเมโทร ขึ้นไปเจอทางออกเฮ้ยยนั้นไง The capital ว๊าวววววววสวยๆๆๆในใจตอนนั้นอยากวิ่งออกไปดูมากๆๆฮ่าๆแต่ เอาไว้ก่อนเด่วค่อยดูตอนนี้ต้องรีบหาที่พักให้เจอ อ่อลืมไป พอมาถึงแอลเอ ไปเช็คเมลปรากฏว่านายจ้างเมลมาบอกให้เปลี่ยนไปอีกที่หนึ่ง ซึ่งไม่ใช่ที่แรกที่จะไป เราก็เลยต้องเปลี่ยนที่ไปอย่างกระทันหันมากมาย อิอิ จากนั้นขึ้น MEtro สายสีฟ้าไปลงที่ King street ซึ่ง เมโ?รที่นี้หรือรถไฟใต้ดิน เดินทางสะดวกมากๆๆดูเส้นทางแล้วก็เลือกขึ้นได้เลยไม่ซับซ้อน จากนั้นก็ลงที่ metro street ว๊าววววแถวนี้สวยมากๆๆๆๆ ไฮโซ มารู้ทีหลังว่ามันคือย่าน Old town ซึ่งที่ที่เราอยู่นั้นจะอยู่ในเขต Alaxandria ตึกอพาร์เม้นต์ ชื่อ Shouthern Tower ชื่อตึก Startford building อิอิ ซึ่งนั่งรถไปมานั้นสะดวกมากๆ สามารถไปขึ้นได้ที่ Pentagon Metero กับ King street Metro จากนั้นถึงบ้านแล้ว ลงๆๆๆเอ๊ะใช้รึเปล่าว่ะ เออ ใช่ตามอยู่ถูกต้องงง เข้าไปติดต่อดีก่า ตอนแรกเข้าไปกับป่าแก่ซึ่งที่พักก็ค่อนข้างดีหรูหราดีๆอิอิ lobby สวยๆมาก ไปติดต่อแกก็งง อิอิ ก็เลยหอบโน๊ตบุคในเมลของนายจ้างส่งมาให้ แก่ก็โ?รไป นายจ้างก็มา ป้าแก่บอกว่านายจ้างมาที่นี้บ่อยๆ อิอิ จากนั่งนั่งออนเอ็มที่ล๊อบบี้สักพัก นายจ้างก็มา โอ้วววว ไม่แก่เหมือนในรูปที่เว็บเลยยย นี่ยังเด็กอยู่เลย ซึ่งแกเฟรนรี้มาก ชอบยิ้ม อารมดี จากนั้นแก่พาขึ้นมาบนห้อง ซึ้งห้องมีทั้งหมดสามห้องห้องน้ำสอง ห้องรวม ห้องครัว ซึ่งมันโอเครๆมากๆ วิวข้างหน้าก็โอเค นายจ้างก็แนะนำ แต่ละอย่าง อ่อ เรามีเพื่อนบราซิลด้วย สองคน อยู่อีกห้องหนึ่งซึ่งตอนไปถึงเพื่อนบราซิลนั้นไม่อยู่ ออกไปทำงาน นายจ้างก็บอกให้เราพักผ่อนรอเพื่อน ซึ่งพรุ่งนี้ต้องไปทดสอบว่ายน้ำ ต้องนอน Relax เอาแรง อิอิเข้านอนได้ไม่นานเพื่อนๆห็ตามมาครบกันทั้งหมดสี่คน รวมทั้งหมดคนไทยหก บราซิลสองคน ซึ่งบราซิลนั้นสองอาทิตย์ก็จะกลับ แล้วก็เหลือห้องละสองคนพอดี จากนั้น นายจ้างก็เอาชุดการ์ด นกหวีด อุปกรณ์ต่างๆมาให้ จากนั้นก็นอนนน เพราะตอนเช้าาา Supervisor จาพาไปดูที่ทำงาน อาทิตย์ก่อนที่จะมาเพื่อนบราซิลบอกว่าหิมะตกหนักมากเอิ๊กๆ ที่นี้มีกระรอกอะไรด้วย ขนาดเมืองใหญ่นะเนี่ย แบบไม่กัวคนเลย อิอิ งั้นวันนี้เอาไว้แค่นั้นละกันพรุ่งนี้ต้องไปสอบว่ายน้ำแ้ล้ววว หนาวๆๆๆๆมาก หนึ่งองศาเอิ๊กๆ

ตอนที่1::First day!!!

First Day!!!

.....เช้าวันจันทร์ ตื่นขึ้นมาเวลา เจ็ดโมงเช้า....ล้างหน้า แปรงฟัน เบื่อๆ เซงๆ เปิดทีวีทิ้งไว้ กินน้ำ เดินไปเปิดโนตบุ๊ค แล้วก้ไปแปลงฟัน อาบน้ำ แต่งตัว เสร็จตั้งแต่แปดโมง เริ่มอารมณ์ดีขึ้นมานิดหนึ่ง ฮ่าๆๆๆๆๆ นั่งดูทีวี..อ่านข่าวในเว็บๆ เรื่อยเปื่อย เก้าโมง..รู้แระ เด่วเขียนประสบการณ์มาให้อ่านดีกว่า อิอิ เขียนก่อนๆๆๆ

Go to USA

17 มีนาคม 2552

….อ่า....เช้าแล้ววววววว วันนี้แล้วจิน่ะ อยู่บ้านวันสุดท้าย ต้องไป work &travel แล้วจิ พอเอาเข้าจิงๆๆเอ่ะนี้ตูจาไปจิงๆๆเหรอเนี่ยเอิ๊กๆ เริ่มชักไม่มั่นใจในกระเป๋าตัวเอง ว่าจัดครบรึเปล่า แต่เอาเถอะว่ะไหนๆก็จัดใส่ไปแล้วล่ะ ขี้เกียจแกะออกมาแล้วว่ะ ใส่ๆๆมันไปเหอะ ถ้าโดน ตม ตรวจก็ค่อยขนออกทีหลัง หุๆๆ คิดได้อีกนะกรู -*- เฮ้อออ เมืองที่จะไปคือ Hyattvile Maryland ซึ่งดูจากพยากรณ์อากาศ ต้องหนาวๆๆๆ แน่ แต่เอาเสื้อไปนิดเดียวเอง ช่างมัน ไปทั้งทีเอาหนาวไม่ต้องใส่ไรหรอกฮ่าๆๆๆ สิบเอ็ดโมง To Ubonratchathani Airport หุหุ บินลงไป กทม เพื่อจะรอขึ้นเครื่องไป เมรี่แลนด์ วันที่สิบแปด เวลา หกโมงสี่สิบนาทีออกจากอุบลร่ำลา พ่อแม่ ผู้ปกครองที่อุตสาห์มาส่งไกลถึงนี้ เอิ๊กๆๆๆๆ แบบนี้แหละชีวิตมีรสชาติ หุๆ จากนั้น ขึ้นเครื่อง ถึง กทม 17.00 อ่าๆๆๆๆ เพื่อนกรูอยู่ไหนฟ่ะเดินหอบกระเป๋าลงจากเครื่อง มารอรับกระเป๋าใบใหญ่ที่จะเอาไปเมกา เดินออกมาข้างหน้าอ่าเจอแระ มาเร็วจังอิอิ จากนั้นนั่งแท็กซี่ไปเมืองเอก เอากระเป๋าไปทิ้งไว้ห้องเพื่อนแล้วออกหาไรกินก่อนดีก่า หาหารไทยมื้อสุดท้าย ส้มตำปูปลาร้า ฮ่าๆๆๆๆ กะว่าวันนี้จะนอนที่ห้องเพื่อนเต็มที่แล้วออกจากห้องไปสุวรรณภูมิ เพื่อที่จะไป check in สักประมาณ ตีสาม แต่.............เหตุการณ์ไม่คาดฝันก็บังเกิดขึ้นนนน เพื่อนบอกมรึงไปเที่ยวกันก่อนเถอะ แล้วกลับมาตีสองค่อยมาเอากระเป๋าแล้วอาบน้ำไปสุวรรณภูมิตีสาม เง้ออออออออออออออออออออออออออออ เอาจิงเหรอว่ะ เวร นี่เมิงจะไม่ให้กรูพักใช่ป่ะ .....ไปเลี้ยงส่งไง นอนบนเครื่องเอาก็ได้ ช่างเป็ฯเพื่อนที่แสนดีเสียกระไร ฮ่าๆๆๆๆ เวลาสองทุ่มเตรียมตัวไปเที่ยว ถึง ตีสอง แต่ไม่กินเยอะเด่วเมาขึ้นเครื่องแล้วซวย โดนทิ้งลงจากเครื่องทำไงอ่ะ ฮ่าๆๆๆจากนั้นก็กลับมาอาบน้ำ ขนของออกจากรังสิตไปสุวรรณภูมิ ช่วงเวลานั้นโคตร ง่วงๆมากๆๆๆๆๆ เพื่อนบอกว่า นอนก่อนไหมล่ะค่อยไป -*- ขอบคุณ พอดีตูตกเครื่อง จากนั้นถึงสุววรณภูมิประมาณ ตีสามเกือบๆๆตีสี่แล้ว เพื่อนปลุก - - ตื่นๆๆๆ เอ้าถึงสุวรรณภูมิแล้วเหรอหลับบนแท็กซี่ ง่วงอย่างแรง -*- อ่ะ ลงก็ลง จ่ายค่าแท็กซี่ไป สี่ร้อย แถมไป สิบบาท อิอิ เดินหา United Airline อ่ะอ่ะ เจอแระๆๆ เข้าไป เอ๊ะยังไม่เปิด check in เลยนิ คนรอคิวเต็มเลย อ่ะ เอาไงดี รอด้วยดีก่า เพื่อนก็ไปกินไรข้างล่างรอ ก็รอ เจอพี่คนหนึ่งจากสารคาม อ่ะนึกว่าน้อง ดันไปเรียกน้องก่อนซะงั้น เอิ๊กๆ พี่ๆเขามาด้วยกัน ห้าคนไป เท็กซัส อ่ะ check in อ่า “พี่คับ กระเป๋าผมไปลง baltimore ได้เลยป่ะคับ “อ่า ได้คับเด่วรอแปบๆ น่ะ” เออคือว่า “น้องคับ น้องกระเป๋าไม่สามารถโหลดไปถึง Baltimore ได้นะคับเพราะน้อง Stand ที่ LA นานเกินสิบสอง ชม เอ๋าเวร งั้นทำไงอ่าคับ “น้องก็ไปโหลดใหม่ที่ LA นะ อ่อ อ่าเครๆๆๆ เสร็จแล้ว เดินลากกระเป๋าที่จะแครรี่ออน มาหาเพื่อนข้างล่าง นั่งกินอย่างอร่อย ไปเที่ยวมาแล้วหิว เอิ๊ฏๆๆๆ ลงมานั่งกินน้ำแก้วหนึ่งงง อ่ะ เด่วจาเข้าเกตุแล้วถึงเวลาแล้ววววว เพื่อนก็เดินขึ้นส่ง หน้า ก็ถ่ายรูป กันๆๆ เพื่อนไปส่งสองคน ถ่ายไปสักสี่รูปๆๆ ถึงเวลาต้องไปคนเด่วววแล้วววววว ตื่นเต้น……จากนั้นเดินเข้าเกตไป check ตั๋ว Passport อีกครั้ง เจอพี่ๆๆที่ไปเท็กศัสนั่งลำเดียวกันไปแยกกันที่แอลเอ พนักงาน check Passport ถึงคิวเราคงผ่านไปด้วยดี อ่ะๆๆ น้องใบขาออกน้องอยู่ไหนอ่ะ สายการบินไม่ได้แนบมาเหรอทำไมคนอื่นเค้าได้ล่ะ เอ๋าเวร ตู “อ่าๆ ไม่มีนะคับพี่ เขาไม่ได้แนบมาให้เลย” ตมก็เขียนให้ไปรอดไปตูถ่ายรูป แกร๊กๆๆๆ เกือบไม่ได้กลับเข้าประเทศอีกครั้งอ่ะจิ เอิ๊กๆจากนั้นเดินเข้าเกตไป D2 เดินๆๆๆๆเอ๊ะๆแวะ duty fee ก่อนไหม เออไม่ดีก่า เด่วเครื่องออกก่อนเขาไปกันหมดแล้วววว เดินตามทางไปอีกครั้ง แว๊บบบบ เจอด่านสอง ตรวจของขึ้นเครื่อง แคร๊กๆๆๆ ผ่านไปได้ด้วยดี เดินๆๆๆๆไปนั่งรอที่หน้าเกตุ พอถึงเวลา 06.40 ชะแว้บบบบบบ เกตเปิดต่อแถว seat2 อ่าๆๆๆเข้าคิวๆๆ ขึ้นเดินตามๆๆพี่ที่ไปเท็กซัส พี่คนหนึ่งไปครั้งนี้เป็นครั้งที่สาม อ่ะตามๆๆเพราะไม่หลงแน่เมื่อถึงแอลเอ หรุๆๆ ข้างไปนั่งบนเครื่อง ชะแว่บบบบบบบบบบไฟล์บินนี้คือ BKK-NARITA-LOS ANGELES-BALTIMORE พอได้ที่นั่งแล้วเออ นั่งตรงกลางง รอรอรอ ด้านซ้ายเป็นลุงที่จะไปญี่ปุ่นไม่กล้าชวนคุย ฮ่าๆๆๆๆ ก็นั่งต่อไป อ่ะอ่ะ มีคนมานั่งที่เด่วกะเราด้วย เอ๊ะคนประเทศไหนว่ะ ญี่ปุ่นป่าวเนี่ย อ้าวเข้ามาๆๆ เอิ๊กๆนั่งสักพัก เริ่มชักอยากหาเพื่อนคุยยแระ “อ่า โทษนะคับไปเวิครึเปล่าคับ” อ่อ “ใช่ค่ระๆๆไปเวิค” อ่ะได้เพื่อนแระ หุๆๆ แล้วไปที่ไหนอ่ะ “อ่อไปเมรี่แลนด์คร่ะ” เอ้าไปเมรี่แลนด์เหมือนกัน แต่ไปคนละเมืองกัน อ่อๆๆอย่างน้อยก็ที่เด่วกันแหละ หรุๆ อ่ะๆๆๆคุยๆๆกันไปถามไปเรื่อยๆ มีเพื่อนคุย ลุงข้างๆเริ่มมอง สงสัยคุยกันอยู่สองคนบนเครื่องฮ่าๆๆๆเครื่องทะยานนนออกจากสุวรรณภูมิ แงแงแงแงคิดถึงบ้าน คิดถึงเมืองไทย ขนาดยังไม่ได้ไป บรรยากาศวันนี้ค่อนข้างครึ้ม ฝนตกส่งเลยอ่ะ -*- อาหารมาแล้ววววว breakfast อะไรเนี่ย โคตรรรเค็มข้าวไรไม่รู้ หลังจากนั้นส่งชา กับโค้กมา ส่งไปเรื่อยกับเพื่อนข้าง สักพักเหนื่อยหาไรเล่นดีก่า เออ บนเครื่องมีเพลงฟัง อ่ะ ดึงหูฟังออกมา เสียบๆๆๆกดๆไหน เอออ แหล่มๆๆ นั่งไปสักงีบหลับ อ่าก่าจะถึงญี่ปุ่น ตั้งห้า ชม แน่ะ นั่งๆๆหลับๆๆไปเรื่อยเอ๊ะ ทำไมมันชักร้อนๆๆว่ะ ร้อนๆๆๆ เพื่อนข้างก็บอกว่าร้อนน นั่งไปสักพักอ้าว เย็นๆๆๆจะถึงนาริตะแระ ข้างเริ่มเย็น เอามือแตะบนกระจกเฮ้ยยเย็นๆ ดูบนจออ่ะ จะแลนดิ้งที่นาริตะแระ เด่วเราแวะไปฮาราจุกุ กินราเมงกัน -*- ฮ๋าๆ จากนั้นแลนด์ดิ่งที่ญี่ปุ่น เดินเข้าแถวไป Connecting fight เหมือนเดิมเดินไปเรื่องอ้าวเวรรร เพื่อนที่มาด้วยกันต้องแยกไปปขึ้นอีกเครื่องเพื่อนไปต่อที่ชิคาโก แล้วค่อยไป Baltimore อ่ะแยกเครื่องกันแร้ววว อ่ะแลกเมลๆเพื่อคุยกันเมื่อถึงจากนั้นเราก็เดินออกมาเดินไปเรื่อยๆๆๆ ขึ้นที่ terminal 1 เหมือนเดิม เดินไปนั่ง อ่าวเจอเพื่อนไปเวิคอีกแล้วมาสามคนไปเวิคที่คาลิฟอร์เนี่ย เด็กเวิคนี้เยอะจิงๆเลย จากนั้นเดินๆๆไปรอขึ้นเครื่องที่เกต นั่งสักพักเฮ้ออเหนื่อยนี้แค่ห้า ชม เอาโน๊ตบุ๊คมาเปิดดีก่าเผื่อออนเอ็มเน็ตฟรีได้ เอ๋ากำเวร เน๊ตบล๊อกไว้หมดเลยซะงั้น ต้องจ่ายตังเฮ้ออปิดไม่เล่นแระ สักพักพี่ๆๆๆที่ไปเท็กซัสเดินมา อ่าไปเครื่องเดวกันอีกแร้วไปลงแอลเอ อ่ามีเพื่อนๆ ถึงเวลาขึ้นเครื่อง 16.30 ไปยัง แอลเอ ประมาณเก้า ชม. นั่งยาวเลยที่เดียวอ่ะขึ้นเครื่องไปนั่งว๊าววได้ที่นั่งติดหน้าต่างๆ เออ ดีๆๆ นั่งกับฝรั่ง ตรงกลางว่าง เออ ดีๆกว้างข้าง อิอิอิ นั่งสบายๆๆไปเลย ขึ้นเครื่องไปแอลเอ take off เรียบร้อย เสิฟอาหาร แอร์ญี่ปุ่นเดินมาถาม would u like some Chicken or……. อะไรว่ะฟังไม่ทัน สำเนียงญี่ปุ่นเนี่ย เฮ้อออ อ่า Chicken ก็แล้วกัน อ่ะ ได้อีก เอิ๊กๆ Some Drink เป็น Coke จากนั่น ก็แจกใบตรวจคนเข้าเมือง แจก I94 แนะนำให้กรอกบนเครื่องเลยจะได้ไม่เสียเวลา กรอกๆๆ เอ๊ะๆตัวนี้มันแปลว่าไรว่ะ นั่งงงไปมาไม่นาน ฝรั่งข้างๆก็คงสงสัยว่ามันเป็ฯไรของมัน ฮ่าๆๆ ฝรั่งก็เปิดหนังสือในเบาะที่นั่งที่เขามีให้ ตัวอย่างวิธีกรอกใบ I94 อ่อ มันเป็ฯเช่นนั้นเองกรอกๆๆๆๆ เสร็จเรียบร้อยเก็บ Thank you So much อ่าเคร นั่งๆๆๆๆ อ้าวค่ำแล้วเร็วจังเพิ่งออกมาเอง หลับๆๆฟังเพลง ได้ feel มากนั่งดูดาว คนเดียวบนเครื่องไม่หลับ คิดไปเรื่อยเปื่อยยยย ตูจาเป็นยังไงต่อไปเนี่ย เพลง Keep holding on ขึ้นนนน โอ้ววว you not Alone เออ ตูไม่อโลนนี่หว่า มีฝรั่งนั่งข้างอยู่ ฮ่าๆๆ ฮิๆๆ สักพักหลับๆๆๆ ขอน้ำเปล่ามากินหิวววววว อากาศเริ่มเย็นยะเยือกมากขึ้น ดูที่จออากาศข้างนอก -70 F โอ้วววว god ไปยืนเล่นบนปีกเครื่องปิ้นกันดีไหม น้ำแข็งเริ่มกระที่กระจก ส่งออกไปข้างนอก ข้างนอกมหาสมุทรแปซิฟิก กลางคืนเย็นยะเยือกข้างบนดวงจันทร์ ดาวเยอะเชียว เออ หลับไปตื่นไป เด่วก็นั่งฟังเพลงบนเครื่องกดไปเรื่อย ใกล้ถึงงแอลเอแย้วววว เด่วมาต่ออีก อิอิ เหนื่อยๆ...ไว้มาเล่าต่อเอิ๊กๆๆ