ตอนที่1::First day!!!

First Day!!!

.....เช้าวันจันทร์ ตื่นขึ้นมาเวลา เจ็ดโมงเช้า....ล้างหน้า แปรงฟัน เบื่อๆ เซงๆ เปิดทีวีทิ้งไว้ กินน้ำ เดินไปเปิดโนตบุ๊ค แล้วก้ไปแปลงฟัน อาบน้ำ แต่งตัว เสร็จตั้งแต่แปดโมง เริ่มอารมณ์ดีขึ้นมานิดหนึ่ง ฮ่าๆๆๆๆๆ นั่งดูทีวี..อ่านข่าวในเว็บๆ เรื่อยเปื่อย เก้าโมง..รู้แระ เด่วเขียนประสบการณ์มาให้อ่านดีกว่า อิอิ เขียนก่อนๆๆๆ

Go to USA

17 มีนาคม 2552

….อ่า....เช้าแล้ววววววว วันนี้แล้วจิน่ะ อยู่บ้านวันสุดท้าย ต้องไป work &travel แล้วจิ พอเอาเข้าจิงๆๆเอ่ะนี้ตูจาไปจิงๆๆเหรอเนี่ยเอิ๊กๆ เริ่มชักไม่มั่นใจในกระเป๋าตัวเอง ว่าจัดครบรึเปล่า แต่เอาเถอะว่ะไหนๆก็จัดใส่ไปแล้วล่ะ ขี้เกียจแกะออกมาแล้วว่ะ ใส่ๆๆมันไปเหอะ ถ้าโดน ตม ตรวจก็ค่อยขนออกทีหลัง หุๆๆ คิดได้อีกนะกรู -*- เฮ้อออ เมืองที่จะไปคือ Hyattvile Maryland ซึ่งดูจากพยากรณ์อากาศ ต้องหนาวๆๆๆ แน่ แต่เอาเสื้อไปนิดเดียวเอง ช่างมัน ไปทั้งทีเอาหนาวไม่ต้องใส่ไรหรอกฮ่าๆๆๆ สิบเอ็ดโมง To Ubonratchathani Airport หุหุ บินลงไป กทม เพื่อจะรอขึ้นเครื่องไป เมรี่แลนด์ วันที่สิบแปด เวลา หกโมงสี่สิบนาทีออกจากอุบลร่ำลา พ่อแม่ ผู้ปกครองที่อุตสาห์มาส่งไกลถึงนี้ เอิ๊กๆๆๆๆ แบบนี้แหละชีวิตมีรสชาติ หุๆ จากนั้น ขึ้นเครื่อง ถึง กทม 17.00 อ่าๆๆๆๆ เพื่อนกรูอยู่ไหนฟ่ะเดินหอบกระเป๋าลงจากเครื่อง มารอรับกระเป๋าใบใหญ่ที่จะเอาไปเมกา เดินออกมาข้างหน้าอ่าเจอแระ มาเร็วจังอิอิ จากนั้นนั่งแท็กซี่ไปเมืองเอก เอากระเป๋าไปทิ้งไว้ห้องเพื่อนแล้วออกหาไรกินก่อนดีก่า หาหารไทยมื้อสุดท้าย ส้มตำปูปลาร้า ฮ่าๆๆๆๆ กะว่าวันนี้จะนอนที่ห้องเพื่อนเต็มที่แล้วออกจากห้องไปสุวรรณภูมิ เพื่อที่จะไป check in สักประมาณ ตีสาม แต่.............เหตุการณ์ไม่คาดฝันก็บังเกิดขึ้นนนน เพื่อนบอกมรึงไปเที่ยวกันก่อนเถอะ แล้วกลับมาตีสองค่อยมาเอากระเป๋าแล้วอาบน้ำไปสุวรรณภูมิตีสาม เง้ออออออออออออออออออออออออออออ เอาจิงเหรอว่ะ เวร นี่เมิงจะไม่ให้กรูพักใช่ป่ะ .....ไปเลี้ยงส่งไง นอนบนเครื่องเอาก็ได้ ช่างเป็ฯเพื่อนที่แสนดีเสียกระไร ฮ่าๆๆๆๆ เวลาสองทุ่มเตรียมตัวไปเที่ยว ถึง ตีสอง แต่ไม่กินเยอะเด่วเมาขึ้นเครื่องแล้วซวย โดนทิ้งลงจากเครื่องทำไงอ่ะ ฮ่าๆๆๆจากนั้นก็กลับมาอาบน้ำ ขนของออกจากรังสิตไปสุวรรณภูมิ ช่วงเวลานั้นโคตร ง่วงๆมากๆๆๆๆๆ เพื่อนบอกว่า นอนก่อนไหมล่ะค่อยไป -*- ขอบคุณ พอดีตูตกเครื่อง จากนั้นถึงสุววรณภูมิประมาณ ตีสามเกือบๆๆตีสี่แล้ว เพื่อนปลุก - - ตื่นๆๆๆ เอ้าถึงสุวรรณภูมิแล้วเหรอหลับบนแท็กซี่ ง่วงอย่างแรง -*- อ่ะ ลงก็ลง จ่ายค่าแท็กซี่ไป สี่ร้อย แถมไป สิบบาท อิอิ เดินหา United Airline อ่ะอ่ะ เจอแระๆๆ เข้าไป เอ๊ะยังไม่เปิด check in เลยนิ คนรอคิวเต็มเลย อ่ะ เอาไงดี รอด้วยดีก่า เพื่อนก็ไปกินไรข้างล่างรอ ก็รอ เจอพี่คนหนึ่งจากสารคาม อ่ะนึกว่าน้อง ดันไปเรียกน้องก่อนซะงั้น เอิ๊กๆ พี่ๆเขามาด้วยกัน ห้าคนไป เท็กซัส อ่ะ check in อ่า “พี่คับ กระเป๋าผมไปลง baltimore ได้เลยป่ะคับ “อ่า ได้คับเด่วรอแปบๆ น่ะ” เออคือว่า “น้องคับ น้องกระเป๋าไม่สามารถโหลดไปถึง Baltimore ได้นะคับเพราะน้อง Stand ที่ LA นานเกินสิบสอง ชม เอ๋าเวร งั้นทำไงอ่าคับ “น้องก็ไปโหลดใหม่ที่ LA นะ อ่อ อ่าเครๆๆๆ เสร็จแล้ว เดินลากกระเป๋าที่จะแครรี่ออน มาหาเพื่อนข้างล่าง นั่งกินอย่างอร่อย ไปเที่ยวมาแล้วหิว เอิ๊ฏๆๆๆ ลงมานั่งกินน้ำแก้วหนึ่งงง อ่ะ เด่วจาเข้าเกตุแล้วถึงเวลาแล้ววววว เพื่อนก็เดินขึ้นส่ง หน้า ก็ถ่ายรูป กันๆๆ เพื่อนไปส่งสองคน ถ่ายไปสักสี่รูปๆๆ ถึงเวลาต้องไปคนเด่วววแล้วววววว ตื่นเต้น……จากนั้นเดินเข้าเกตไป check ตั๋ว Passport อีกครั้ง เจอพี่ๆๆที่ไปเท็กศัสนั่งลำเดียวกันไปแยกกันที่แอลเอ พนักงาน check Passport ถึงคิวเราคงผ่านไปด้วยดี อ่ะๆๆ น้องใบขาออกน้องอยู่ไหนอ่ะ สายการบินไม่ได้แนบมาเหรอทำไมคนอื่นเค้าได้ล่ะ เอ๋าเวร ตู “อ่าๆ ไม่มีนะคับพี่ เขาไม่ได้แนบมาให้เลย” ตมก็เขียนให้ไปรอดไปตูถ่ายรูป แกร๊กๆๆๆ เกือบไม่ได้กลับเข้าประเทศอีกครั้งอ่ะจิ เอิ๊กๆจากนั้นเดินเข้าเกตไป D2 เดินๆๆๆๆเอ๊ะๆแวะ duty fee ก่อนไหม เออไม่ดีก่า เด่วเครื่องออกก่อนเขาไปกันหมดแล้วววว เดินตามทางไปอีกครั้ง แว๊บบบบ เจอด่านสอง ตรวจของขึ้นเครื่อง แคร๊กๆๆๆ ผ่านไปได้ด้วยดี เดินๆๆๆๆไปนั่งรอที่หน้าเกตุ พอถึงเวลา 06.40 ชะแว้บบบบบบ เกตเปิดต่อแถว seat2 อ่าๆๆๆเข้าคิวๆๆ ขึ้นเดินตามๆๆพี่ที่ไปเท็กซัส พี่คนหนึ่งไปครั้งนี้เป็นครั้งที่สาม อ่ะตามๆๆเพราะไม่หลงแน่เมื่อถึงแอลเอ หรุๆๆ ข้างไปนั่งบนเครื่อง ชะแว่บบบบบบบบบบไฟล์บินนี้คือ BKK-NARITA-LOS ANGELES-BALTIMORE พอได้ที่นั่งแล้วเออ นั่งตรงกลางง รอรอรอ ด้านซ้ายเป็นลุงที่จะไปญี่ปุ่นไม่กล้าชวนคุย ฮ่าๆๆๆๆ ก็นั่งต่อไป อ่ะอ่ะ มีคนมานั่งที่เด่วกะเราด้วย เอ๊ะคนประเทศไหนว่ะ ญี่ปุ่นป่าวเนี่ย อ้าวเข้ามาๆๆ เอิ๊กๆนั่งสักพัก เริ่มชักอยากหาเพื่อนคุยยแระ “อ่า โทษนะคับไปเวิครึเปล่าคับ” อ่อ “ใช่ค่ระๆๆไปเวิค” อ่ะได้เพื่อนแระ หุๆๆ แล้วไปที่ไหนอ่ะ “อ่อไปเมรี่แลนด์คร่ะ” เอ้าไปเมรี่แลนด์เหมือนกัน แต่ไปคนละเมืองกัน อ่อๆๆอย่างน้อยก็ที่เด่วกันแหละ หรุๆ อ่ะๆๆๆคุยๆๆกันไปถามไปเรื่อยๆ มีเพื่อนคุย ลุงข้างๆเริ่มมอง สงสัยคุยกันอยู่สองคนบนเครื่องฮ่าๆๆๆเครื่องทะยานนนออกจากสุวรรณภูมิ แงแงแงแงคิดถึงบ้าน คิดถึงเมืองไทย ขนาดยังไม่ได้ไป บรรยากาศวันนี้ค่อนข้างครึ้ม ฝนตกส่งเลยอ่ะ -*- อาหารมาแล้ววววว breakfast อะไรเนี่ย โคตรรรเค็มข้าวไรไม่รู้ หลังจากนั้นส่งชา กับโค้กมา ส่งไปเรื่อยกับเพื่อนข้าง สักพักเหนื่อยหาไรเล่นดีก่า เออ บนเครื่องมีเพลงฟัง อ่ะ ดึงหูฟังออกมา เสียบๆๆๆกดๆไหน เอออ แหล่มๆๆ นั่งไปสักงีบหลับ อ่าก่าจะถึงญี่ปุ่น ตั้งห้า ชม แน่ะ นั่งๆๆหลับๆๆไปเรื่อยเอ๊ะ ทำไมมันชักร้อนๆๆว่ะ ร้อนๆๆๆ เพื่อนข้างก็บอกว่าร้อนน นั่งไปสักพักอ้าว เย็นๆๆๆจะถึงนาริตะแระ ข้างเริ่มเย็น เอามือแตะบนกระจกเฮ้ยยเย็นๆ ดูบนจออ่ะ จะแลนดิ้งที่นาริตะแระ เด่วเราแวะไปฮาราจุกุ กินราเมงกัน -*- ฮ๋าๆ จากนั้นแลนด์ดิ่งที่ญี่ปุ่น เดินเข้าแถวไป Connecting fight เหมือนเดิมเดินไปเรื่องอ้าวเวรรร เพื่อนที่มาด้วยกันต้องแยกไปปขึ้นอีกเครื่องเพื่อนไปต่อที่ชิคาโก แล้วค่อยไป Baltimore อ่ะแยกเครื่องกันแร้ววว อ่ะแลกเมลๆเพื่อคุยกันเมื่อถึงจากนั้นเราก็เดินออกมาเดินไปเรื่อยๆๆๆ ขึ้นที่ terminal 1 เหมือนเดิม เดินไปนั่ง อ่าวเจอเพื่อนไปเวิคอีกแล้วมาสามคนไปเวิคที่คาลิฟอร์เนี่ย เด็กเวิคนี้เยอะจิงๆเลย จากนั้นเดินๆๆไปรอขึ้นเครื่องที่เกต นั่งสักพักเฮ้ออเหนื่อยนี้แค่ห้า ชม เอาโน๊ตบุ๊คมาเปิดดีก่าเผื่อออนเอ็มเน็ตฟรีได้ เอ๋ากำเวร เน๊ตบล๊อกไว้หมดเลยซะงั้น ต้องจ่ายตังเฮ้ออปิดไม่เล่นแระ สักพักพี่ๆๆๆที่ไปเท็กซัสเดินมา อ่าไปเครื่องเดวกันอีกแร้วไปลงแอลเอ อ่ามีเพื่อนๆ ถึงเวลาขึ้นเครื่อง 16.30 ไปยัง แอลเอ ประมาณเก้า ชม. นั่งยาวเลยที่เดียวอ่ะขึ้นเครื่องไปนั่งว๊าววได้ที่นั่งติดหน้าต่างๆ เออ ดีๆๆ นั่งกับฝรั่ง ตรงกลางว่าง เออ ดีๆกว้างข้าง อิอิอิ นั่งสบายๆๆไปเลย ขึ้นเครื่องไปแอลเอ take off เรียบร้อย เสิฟอาหาร แอร์ญี่ปุ่นเดินมาถาม would u like some Chicken or……. อะไรว่ะฟังไม่ทัน สำเนียงญี่ปุ่นเนี่ย เฮ้อออ อ่า Chicken ก็แล้วกัน อ่ะ ได้อีก เอิ๊กๆ Some Drink เป็น Coke จากนั่น ก็แจกใบตรวจคนเข้าเมือง แจก I94 แนะนำให้กรอกบนเครื่องเลยจะได้ไม่เสียเวลา กรอกๆๆ เอ๊ะๆตัวนี้มันแปลว่าไรว่ะ นั่งงงไปมาไม่นาน ฝรั่งข้างๆก็คงสงสัยว่ามันเป็ฯไรของมัน ฮ่าๆๆ ฝรั่งก็เปิดหนังสือในเบาะที่นั่งที่เขามีให้ ตัวอย่างวิธีกรอกใบ I94 อ่อ มันเป็ฯเช่นนั้นเองกรอกๆๆๆๆ เสร็จเรียบร้อยเก็บ Thank you So much อ่าเคร นั่งๆๆๆๆ อ้าวค่ำแล้วเร็วจังเพิ่งออกมาเอง หลับๆๆฟังเพลง ได้ feel มากนั่งดูดาว คนเดียวบนเครื่องไม่หลับ คิดไปเรื่อยเปื่อยยยย ตูจาเป็นยังไงต่อไปเนี่ย เพลง Keep holding on ขึ้นนนน โอ้ววว you not Alone เออ ตูไม่อโลนนี่หว่า มีฝรั่งนั่งข้างอยู่ ฮ่าๆๆ ฮิๆๆ สักพักหลับๆๆๆ ขอน้ำเปล่ามากินหิวววววว อากาศเริ่มเย็นยะเยือกมากขึ้น ดูที่จออากาศข้างนอก -70 F โอ้วววว god ไปยืนเล่นบนปีกเครื่องปิ้นกันดีไหม น้ำแข็งเริ่มกระที่กระจก ส่งออกไปข้างนอก ข้างนอกมหาสมุทรแปซิฟิก กลางคืนเย็นยะเยือกข้างบนดวงจันทร์ ดาวเยอะเชียว เออ หลับไปตื่นไป เด่วก็นั่งฟังเพลงบนเครื่องกดไปเรื่อย ใกล้ถึงงแอลเอแย้วววว เด่วมาต่ออีก อิอิ เหนื่อยๆ...ไว้มาเล่าต่อเอิ๊กๆๆ